Ik bedoel… zelf heb ik er niet veel aan zo’n mening. Aan diegene in deze wereld die nog steeds de droom koesteren dat de maatschappij waarin ze leven iets te maken heeft met democratie wil ik best mijn mening geven. Die doen er soms verbluffende dingen mee. Soms gevraagd maar meestal ongevraagd gebruiken ze mijn mening toch vaak al om er dingen mee te doen die ik zelf nog niet eens bedacht had. Diepe wateren hebben stille gronden.
Ik kan van van dromocratici die intresante dingen met mijn meningen doen intens genieten. Zeker als ik de wankele basis van ware democratie en de gruwelijke verminkte vertaling ervan in Nederland even buiten beschouwing laat. Voor mij een eitje als ik overal weer zie hoe mijn mening mee heeft gespeeld in de vorming van de wereld om me heen. Ik heb natuurlijk best meningen over parkeerwachters waarmee ik ze veel lelijker dreig te maken dan ze in werkelijkheid zijn maar die verdwijnen als de zon voor een sneeuwbui als ik ze diep in hun ogen kijk.
Stralend loop ik door de stad. Ineens valt me op dat ik veel oude dingen in de stad heb vervangen. Ik heb het zelfs grondig gedaan dit keer. Naar mijn mening vertoonde de stad slijtage zonder kans op herstel. Klaarblijkelijk vond ik het tijd voor stellingname. Dat gebeurt vaker als ik meerdere meningen ineens samen laat werken. Dingen zoals straten en stoepen die vol gezwellen en littekens zaten en pleinen die na drie infarcten echt opgegeven moesten worden heb ik verwijderd, en rigoureus ook zie ik tot mijn verwondering.
Wat een daadkracht heb ik. Niet alleen de straat maar ook de manier waarop ik de straat in deze tijd wil zien heb ik een metamorfose laten ondergaan. Daaraan lag zonder meer een gedurfde mening ten grondslag. Waarschijnlijk zat in mijn onderbewuste en zeer helder pleidooi voor een stadshartvernieuwing van de tweede graad. “Een algehele infrastructurele”, al zag ik die zelf niet echt”
De binnenstad blijft me op voor mij letterlijk onnavolgbare wijze geruststellen terwijl ik er met mijn neus in de lucht een zo groot mogelijk onderdeel van probeer te zijn. De kracht van “ooit” is onaantastbaar door mijn mening. Hoog boven elke structuur bepaalt “ooit” waar ik nieuwe stenen mag leggen en niet anders om. Waarom? Hahahaha kweenie and who cares.
In die mening zit vast keihard verankerd dat ik die mooie statige liefdevolle daklijnen, gevelvormen, krulletjes, gootjes en kathedralen als bewakers van het Hart van de binnenstad heb aangesteld. Sterker nog. Om dat te onderstrepen heb ik al het andere zorgvuldig weggevaagd en zo ingericht dat mijn stadshart weer voor jaren gezond kan zijn. Hier en daar door een bypass toe te passen op de plekken waar de rek uit de aders was. Sommige aders zijn door functioneel briljante kunst-aders vervangen die in de categorie vallen met de laagste walging-coëfficiënt. Nu kan mijn stadshart weer door-bloeien. Let op zelf maar eens op hoe snel mijn mening het stadshart in staat stelt om wat ooit was te verenigen met wat is.
Zoals altijd was ik precies op tijd met mijn mening ventileren toen anderen die in het geheel of deels konden gebruiken. Die zekerheid in mezelf neemt voor mij de drang om lof daarover te incasseren meer dan weg. De mening waarin duidelijk zichtbaar is dat de binnenstad van Deventer hier niet zou misstaan archiveer ik vooralsnog onder… Je weet maar nooit.
Voor diegene die met bovenstaande mening niets kunnen, zelf betere of mooiere meningen daaromtrent menen te bezitten of voor diegenen die nog nog in de groep van mensen met onvrijwillig opgelegde andere dan eigen meningen gevangen zit, wil ik best een mening doneren die bij toe-eigening ervan een direct en meer hedendaags effect te weeg brengen. Ik kan er toch niets meer mee want……“Ik ben geweldig”
Wil jij mijn mening hebben, of was deze van jou?
