Als ik mezelf dingen wijs maak….

Op de terugweg loop ik door het park naar huis. De zon brandt al aardig. “Volgens mij is het pas half elf…. dat belooft wat”, mompel ik tegen mezelf. Ik heb geen geld meer voor de bus en ik probeer mezelf wijs te maken dat ik ook zou lopen als ik het wel had. Als ik mezelf dingen wijs maak dan kan er van alles gebeuren. Zoals gister….

Gister hing ik thuis op de bank. Het was nog heter dan nu. Ik had m’n T-shirt uitgetrokken en alle deuren en ramen open gezet. Toen maakte ik mezelf wijs dat ik een echte prof was. In training voor de WK deze herfst…. Ik had zelfs een heus sponsorcontract….

Terwijl ik moet grinniken over m’n hersenspinsels neem ik een overdreven aanloop. Juichend schop ik de eerste de beste steen weg. Zo het water in. Een domme gans springt van schrik op en gakt een paar keer op d’r hardst. Duidelijk beledigd draait ze om, stapt het water in en zwemt weg. Er liggen een paar veren op de plek waar ze net zat. Als ik dichterbij kom zie ik dat het grote zijn. Spierwitte. Ik stop de twee mooiste in mijn tas, draai een shagje en loop verder.

Ineens hoor ik iemand zeggen: “Mooi zijn ze hè, ik zit er al een tijdje naar te kijken!” Op minder dan drie meter van me af zit een oude vrouw op de grond. Naast een bankje. Met één elleboog op het bankje en een blikje bier ernaast kijk ze me glimlachend aan. Ze gaat verder: “Ineens sta jij daar. Waarom neem je die veren mee?”

Even twijfel ik…. Ik lijk wel gevangen door de onbevangen manier waarop ze me bekijkt. Na een paar seconden zeg ik: “Weet ik eigenlijk niet. Ik vind ze mooi. Misschien zet ik ze in het potje op tafel. Daar staan er meer in.…”.

Ze kijkt naar m’n shag. “Wil je er eentje voor mij draaien? Nee, twee!” Ik ga even op het puntje van de bank zitten en draai een paar shagjes voor d’r. De eerste heeft ze al aangestoken en ze zegt: “Mooie trap daarnet…. volgens mij vloog ie wel twintig meter voor ie bijna op de kop van die gans kwam…. je doet dat vast vaker!” Ik draai grinnikend verder en zeg: “Nou…. ik maak mezelf wijs dat ik in topvorm ben. Dit jaar ga ik zelfs naar de afsluitende finale op de WK. Je zou kunnen zeggen dat ik een prof ben…. Een prof met een sponsorcontract en al”. Op mijn tas staat het logo van UWV en ik wijs ernaar. Demonstratief neem ik een hijs van m’n joint en zij steekt een tweede shagje aan.

Ze stopt mijn aansteker in d’r zak en vraagt: “Is er een WK steentjes schoppen? Het moet niet gekker worden!” Ze neemt een flinke slok bier. “Nou…. eigenlijk wel”, zeg ik. “Veel gekker zelfs. Ik ga niet naar de WK steentjes schoppen…. Ik ga naar de WK Nietsnutten. Tegen steentjes aan schoppen om de tijd te doden is één van de verplichte figuren en zoals je zag…. iK ben in topvorm! Of ik de allerbeste ben weet ik niet maar als ik mezelf dingen wijs maak dan kan er van alles gebeuren”. Ze zwijgt en kijkt me aan….

Na een tijdje zegt ze: “Ja! Het zou je nog lukken ook. Je bent een echte…. een eigenwijze nietsnut! Wanneer is de finale?” Ik sta op en stop de shag in m’n tas. Terwijl ik de tas om mijn schouder hang zeg ik: “Mijn wedstrijd is veertig jaar geleden begonnen. In deze herfst is de finale. Op de WK. Ga je naar me kijken op tv?” “Tuurlijk”, zegt ze met fonkeltjes in d’r ogen.

Ze gaat weer op de grond zitten. Ineens zegt ze op serieuze toon: “Trap niet in hun valletje jong. Als een eigenwijze nietsnut de WK wint…. raakt ie alles kwijt.  Blijf eigenwijs of word eigendom!” Wat een prachtmens. Ik stel d’r gerust: “maak je geen zorgen. Ik ben wel gek maar niet dom!”.

Met een kus op d’r hand neem ik afscheid. In de verte hoor ik nog: “kan ik ook mee doen?” Ik roep: “Je doet al mee! Iedereen doet mee!”.

Kut wat is het heet….

Mar10