Ik ben veel alleen. Ik voel me alleen gelukkig alleen. Zelf als er anderen om me heen zijn. En dat is zorgwekkend. Nu is zorgwekkend niet voldoende om mij af te schrikken want dan zou mijn leven saai zijn. Maar toch…..
“Alleen zijn” is het pad in mijn leven. De rode draad. Het pad is groen maar spreekwoordelijk rood. De groene draad slingert door het grensgebied van massahysterie en zelfhypnose. Of in geografische termen; “De wereld” en “Mijn wereld”. In dat grensgebied bloei ik op.
Vanaf de tijd dat ik me kan her~inneren, zelfs in het grote gezin waarin ik opgroeide, bewoog ik me vaak in dat bied. Als ik in mijn wereld liep zagen alle mensen om me heen dat ik ze uit het oog verloor en ze lieten me met rust als dat nodig was. Vaak vol aandacht en liefde. En als ik in hun ogen iets te ver aan de voor hun nietszeggende grens voorbij ging, dan gingen ze geluiden maken of bewegen. Dan mocht ik niet meer alleen zijn. Argumenten daarvoor heb ik in die tijd miljoenen verzameld maar geen daarvan zeiden me iets. Nog steeds niet.
Nu ben ik groterder. Het gebied ook. Ik heb grotere delen van beide gebieden verkend
Alleen ben ik er gelukkig alleen, al is het niet zonder gevaren gebleken. Gelukkig.
Alleen zijn is nu soms gevaarlijk. Er is heel vaak niemand meer om mij met geluiden of bewegingen terug te roepen. Er is geen aanraking meer die mijn hypnose be-geleid. Mijn geluk wordt daardoor niet kleiner want in mijn wereld gebeuren alleen fijne dingen. Dingen zonder compromis. Alles mag gebeuren. Niets mag op mij rekenen. Ik ben alles alleen. Dus ook ik mag gebeuren. Zelfs pijnlijke dingen en enge dingen maken me gelukkig en zijn even groot en mooi als de dingen die me blij maken. Als ik lang genoeg in mijn wereld ben dan wordt het verschil tussen bang en blij ook steeds kleiner.
Zorgen maak ik mij als er iets gebeurt waardoor ik weer met een ruk naar het grensgebied word getrokken. Dan neemt massahysterie misbruik van de situatie en overmant mij. Ineens voel ik mij dan ook man. De huur moet betaald worden. Of zoiets nietszeggends. Niet alleen liggen er vier enveloppen met hetzelfde logo op mijn tafel maar ik werd zojuist gebeld door iemand die dat ook wist! Daar grijpt massahysterie mij steevast in mijn nek
Mijn leven kan binnen 2 minuten veranderen van “alleen buiten in de zon” in “luisteren naar iemand die erg boos is”. Dat is op zich niet zo vreemd. Wat zorgelijk is in mijn ogen dat er zoveel mensen naar mij kijken, of dit lezen, en hardop denken…. Ja wat denk je wel niet. Zo kan iedereen gelukkig zijn. Klaploper. En je hand maar ophouden.
Wat nog zorgelijker is… is dat ik er daar zo vaak één van ben.
Toch zou ik soms tegen mezelf en tegen al die anderen willen zeggen. Ja maar…. als iedereen nou eens alleen gelukkig alleen zou zijn…waarom doe je niet mee als het je zo gemakkelijk lijkt.
Ik…… ik ben namelijk heel erg gelukkig als ik alleen ben. Als ik in mijn wereld mag leven. Zelf als jij er woont.
Tot zo,
Je hebt groot gelijk. Goed dat jij je eigenheid laat zien. Laat de rest (waaronder ik) maar met een masker op als een zombie doodongelukkig zijn. Hoop dat ik ooit ‘s mijn ego zal afleggen en kies voor het alleen zijn, dan hoef ik niet meer te vergelijken en heeft mijn ego rust. Alleen ben ik bang dat ik toch weer iemand nodig heb na verloop van tijd. Ik heb een gezin dus kan het ook niet maken. Alleen zijn voor een tijdje doe ik wel. Binnenkort trek ik me weer terug in een vakantiehuisje ergens diep in het bos. Heerlijk. Even bijtanken. Succes met alles en blijf gewoon lekker je gevoel volgen
Ik ben terug alleen en ben tot het besef gekomen dat ik gelukkiger ben alleen omringd door mijn kinderen, ouders, vrienden, collega’s opt werk. Dus eigenlijk ben ik niet alleen. Na een aantal relaties gehad te hebben, ben ik tot het besef gekomen dat ik alleen het meeste mezelf kan zijn en me dus ook het gelukkigst voel wanneer ik geen relatie heb. Het kan ook liggen aan het feit dat ik tot nu toe nog niemand ben tegen gekomen met wie het echt klikte maar ik ben nu bijna 48 en heb beslist dat het voor mij geen echte must is een partner te hebben om gelukkig te zijn.
Ik dacht dat ik alleen was…
gelukkig niet.
Dat wist ik wel ,
maar nu zeker.
bedankt , mooi verhaal , klopt helemaal , vind mezelf er in.
Ben dus niet alleen zoals ze vinden en zoals ze me beoordelen en de zogenaamde zorgen uit balken naar mij toe.
dat is hun probleem , en daarom ben ik graag alleen, heerlijk.
groetjes sheer.